شا خه
دریچه ئی آشنائی با چهره های هنری - ادبی افغانستان
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
     
آرشیو وبلاگ
 
نویسنده: فضل الرحیم رحیم - دوشنبه ۱۳۸٥/۳/٢٩

از زمزمه های سر پلوان تا مقام استادی

موسیقی محلی در ذات خود بخشی از فرهنگ عامیانه و یا فلکور کشور ما را تشکیل میدهد که با همان ظرافت های فلکوریک اش جای برای ماندگاری در جامعه ما داشته و دارد و از جانبی موسیقی محلی کشور ما به شکل خاص بازتاب دهندهء زندگی اجتماعی،فرهنگی،احساس، عشقاخلاق و اعتقادات مردمان جامعه ما بوده که سلسله موسیقی فلکور در افغانستان از زمانه های دور بدینسو قدامت دارد که در یک کلمه میتوان گفت: موسیقی و آواز خوانی در کشور ما قدامت تاریخی دیرینه دارد. تنوع موسیقی محلی در کشور ما هم یک مسله دلچسپ دیگری است که خود غنا مندی فرهنگی این مرزبوم را جالب و رنگین تر ساخته است که در مناطق مختلف افغانستان موسیقی محلی به گونه های مختلف و متفاوت چه از نظر آلات موسیقی و همچنان از نظر ریتم ها و میلودی ها وجود دارد که عین شنیدن بی تردید دل شنونده را گرویدهء خود می سازد. ولی آنچه بسیار جالب است اینکه نو جوانان و جوانان در قرا و قصبات سر پلوان در کوچه باغها در مزرعه و کشتزار،سر خرمن و کنار چشمه و جویبار اکثرً چهار بیتی ها و یا بعضی از آهنگهای محلی را با صدای بلند زمزمه میکنند که بعضاً آ.واز یک تعداد آنقدر دلنشین و روحنواز می باشد بدون آنکه وی علاقمندی بیشتری به هنر آواز خوانی داشته باشد مردمان محل او را به هنر آواز خوانی ترغیب میکنند.ـ

یکی از از این صاحبان آواز گرم و روحنواز بیلتون است که در سر پلوان و کشتزار و ک.چه باغها گاه گاهی آواز می خواند که سحر جاودئی آوازش به دلها اهل ذوق چنگ زد و او را که هشت سال داشت به تشویق با نی جان هنر آواز خوانی به سوی خود کشاند. ولی در همین سن هشت سالگی بود که غم مرگ پدر به سراغ اش آمد و دست پر محبت پدر را از سراش کوتاه کرد. بیلتون با همه اندوه که از نبود پدر در خود احساس میکرد ولی هیچ گاهی خود را یتیم بار دوش دیگران نساخت اندک اندک امیدوار و استوار گام های اش را در راه هنر آواز خوانی به پیش گذاشت تا اینکه نزد استاد دوری لوگری به صفت شاگرد زانو زد و از آن استاد کار آگاه و از تجارب و اندوخته های هنری اش بهره برد. هنوز با استاد دوری یکجا بود که آهنگ (د عاشقانو په زرگی لگوی داغون ته ورک شی بیلتونه) را خواند این آهنگ آنقدر مورد توجه شنوندگان قرار گرفت و به اصطلاح گل کرد که حتی کلمه بیلتون آن آهنگ به نام هنری وی تبدیل گردید از همین جا بود که مومن خان به بیلتون شهرت یافت ـ

بیلتون در سال 1311 خورشیدی در خورد کابل دیده به جهان گشوده ولی بیشتر عمرش را در چرخ ولایت لوگر سپری کرده. در اوایل علاوه از آواز خوانی رباب هم می نواخت و بعد ها به آموختن تنبور پرداخت که تا حال عین آواز خوانی همزمان تنبور می نوازد. ـ

بیلتون در کنار سلام لوگری ،استاد دوری و دیگران ادامه دهندهء سبک خاص موسیقی لهوگری که در واقیعت یک سبک مستی آفرین موسیقی است نه تنها در داخل کشور به محافل شادی هموطنانش فرحت و خوشی را به ارمغان می آورد بلکه در سفر های که به خارج از کشور داشته به معرفی موسیقی محلی فلکوری کشور ما با درخشش بی همتای پرداخته است به پاس اینکه یک عمر در راه هنر آواز خوانی مصدر خدمت گردیده است پار سال رسماً لقب استادی برایش اعطا گردید. بیلتون حالا شصت و پنج سال دارد هنوز هم با همان توانمندی و قوت آواز می خواند که سالها قبل میخواند. آنچه خیلی ها جالب است آن اینکه اگر بیلتون از نظر سن و سال دیگر جوتن نیست اما آوازش هنوز هم همان تازگی و طراوت سالهای قبل را دارد و چندان تغیری با بیشتر شدن سن سال وی در آوازش مشهود نیست ، همانطوریکه سبک و شیوه آواز خوانی بیلتون یک سبک و شیوهء خاص می باشد حنجرهء وی استثنای و خاص است ـ

 

فضل الرحیم رحیم

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :